موزه لو مایور بالی

بازدید: 552

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

 

بالی فقط مقصدی برای سفر کوتاه مدت بود ولی آشنایی با همسرش او را در بالی ماندگار کرد.سه سال بعد با هم ازدواج کردند.آنها در محوطه ای که در عکس میبینید شروع به زندگی کردند.در آن زمان سانور یک دهکده کوچک بود که شغل اکثر مردم ماهیگیری بود.بعد از مرگ لومایر در سال 1958 همسرش تا زمان مرگ در همان خانه زندگی کرد. خانه آنها نمونه بارزی از معماری بالی است . پنجره هایی که با دقت کنده کاری شده اند و یاد آور داستان راما و سیتا (شخصیت های حماسه رامایانا ) هستند.

موزه لو مایور بالی در ابتدا تنها دو ساختمان داشت.یکی خانه و دیگری آشپزخانه.بعدها یک ساختمان برای نگهداری تابلوها ساخته شد. اکنون موزه چندین اتاق دارد.یکی از اتاقهای موره قبلا به عنوان نشیمن استفاده میشد، مکانی که لومایر و همسرش اقوام، دوستان، هنرمندان محلی و هنرمندانی که به بالی میامدند را پذیرا میشدند. سایر اتاقها قبلا کارگاه نقاشی لومایر بود و همانجا تابلوهای همسرش را کشیده است.لومایر تا زمان مرگش دست از کشیدن نقاشی برنداشت زیرا لومایر در دیداری که در سال 1956 با وزیر هنر داشت موافقت کرده بود بعد از مرگش آن خانه تبدیل به موزه شود. در حیاط موزه چندین معبد زیبا وجود دارد. در کنار یکی از ساختمان ها دو مجسمه نیم تنه وجود دارد که در واقع مجسمه لومایر و نی پولوک است.مجسمه ها زیر یکی از غرفه ها واقع شده اند که روبروی برکه است. یک آلاچیق سنتی هم در باغ وجود دارد که لومایر آنجا مینشست و تابلو میکشید. بعدها نی پولوک از این مکان برای آموزش رقص و بافت حصیر استفاده میکرد.

با وجود مشکلات امنیتی و نگهداری، حدود 90 تابلوی نقاشی که با رنگ روغن و آبرنگ کار شده اند داخل خانه وجود دارد که در فضایی با معماری بالی و در میان الیاف بافته شده طبیعی قرار گرفته اند .بعضی آثار لومایر به سبک امپرسیونیست است که درسفرش به آفریقا، هند، مدیترانه و پاسیفیک کار کرده است. آثاری که در سالهای اول ورودش به بالی کار کرده است نقاشی هایی رومانتیک از زندگی روزانه و زنان زیبای بالی که مشغول بافت حصیر هستند– و البته غالبا تصویر همسرش. تابلوهایی که از سال 1950 به بعد کار شده اند شرایط بهتری دارند و واضح است با رنگ های ویبرانت که آن زمان بین هنرمندان بالی محبوب شده بود کشیده شده اند.

علاوه بر تابلوهای لومایر لوازمی چون میز ساخته شده از درخت ساج که با دقت و ظرافت کنده کاری شده است، کابینتهای چوبی دارای کنده کاری، ظرف و گلدان و وسایلی مانند این به نمایش گذاشته شده است. همچنین بشقاب و ظروف سرامیکی اثر مایکل سمپاکا در موزه لو مایور بالی نگهداری میشود.

بعد از مرگ لومایر خانه تبدیل به موزه شد ولی به نی پولوک اجازه دادند برای داشتن منبع درامد در خانه شان غذا سرو کند ولی نی متوجه شد ممکن است تابلوهای لومایر آسیب ببینند بنابراین یک ساختمان کوچک به اسم کافه شبهای بالی ساختند که در قسمت شرقی خانه قرار دارد.

متاسفانه از زمان مرگ نی پولوک در سال 1985 تا سال 2003 موزه و آثارش به دست فراموشی سپرده شده بود اما با تلاش آقای ناریا امروز اداره موزه لو مایور بالی را دولت اندونزی در دست دارد، هرچند هنوز به اندازه کافی به این محل رسیدگی نمیشود و تعدادی از تابلوها نیاز به رسیدگی دارند با این حال هنوز هم جای شگفت انگیزی برای دیدن است.

کنار موزه مغازه سوغاتی فروشی به اسم نی پولوک قرار دارد که میتوانید کارت پستال هایی با نقاشی های لومایر خریداری کنید.